Het was een dag die de geschiedenisboeken in zou gaan. Niet alleen vanwege de succesvolle landing van de Artemis 2, maar vooral vanwege… de nieuwe yell, “yell yell yell wij winnen wel!” Met speciale dank aan Daimy, die vond dat de coaches er “een beetje saai bij stonden”. En eerlijk is eerlijk… daar zat geen woord Portugees bij.

Met een energie waar zelfs een blikje energiedrank jaloers op zou zijn, begonnen de meiden van Meteoor E1 aan de wedstrijd.

2 keer knipperen met onze ogen en het stond al 1-0 voor de tegenstander.

De coaches keken elkaar aan.
Coach Rick mompelde iets in de richting van: “Dit wordt een lastige dag”
Maar de meiden?
Die dachten: “Oh leuk, even achterstaan voor de spanning… en nu gaan we gewoon winnen.”

💥 BAM 1-1
💥 BAM 1-2
💥 BAM 1-3

Binnen no-time stond Meteoor gewoon VOOR!
Coach José moest even checken of zij niet droomde en maakte snel een foto. Dit gebeurt natuurlijk niet elke dag 😆

Ondertussen stond onze keepster het doel te verdedigen alsof het haar eigen snoeppot was. NIEMAND kwam daar zomaar aan. Ballen vlogen, sprongen, stuiterden maar werden stuk voor stuk tegengehouden alsof ze allergisch was voor tegendoelpunten.

In het veld werd er samengespeeld alsof ze al jaren in de Champions League speelden.
Ze coachten elkaar, moedigden elkaar aan, en elke goal werd gevierd alsof ze net het WK hadden gewonnen.

Ruststand?
1-7.

Ja, je leest het goed. De tegenstander had waarschijnlijk even een time-out nodig om bij te komen van de schrik.

In de rust gebeurde er iets opvallends. We vroegen nog of er gewisseld moest worden van kant, maar eigenlijk was dat niet echt nodig, de zon scheen toch niet, dus niemand had last van verblindende stralen of dramatische zonnebril-momenten.

Maar toen kwam het idee: misschien doet de wind nog iets voor ons? Dus toch maar draaien.

Achteraf bleek dat een prima idee van de tegenstander, want die kreeg de wind vol in de rug en leek ineens ballen te gooien met turbo-stand.
Binnen no-time werd het
😬 5-8

Tijdens de tussenpauze riepen de coaches iedereen bij elkaar. Een soort mini-noodoverleg, maar dan met zweetdruppels en grote ogen.

En nog voordat de coaches überhaupt iets konden zeggen, namen de meiden het over. Unaniem, zonder twijfel, alsof het al lang besloten was:

“EVI OP DOEL!! NU!!”

Geen discussie. Geen stemming. Gewoon een collectieve beslissing waar zelfs de VAR niets tegenin had kunnen brengen.

En zo geschiedde. 💪

Met Evi weer als onneembare vesting op doel veranderde alles.
Serieus, het leek alsof het doel ineens kleiner was geworden voor de tegenstander.

De meiden herpakten zich, prachtige dribbels, schijnbewegingen waar je duizelig van werd en een teamwork waar je kippenvel van krijgt

En de ene na de andere bal vloog er weer in.

Langzaam sloeg de spanning om in iets heel anders. Waar het eerst nog een beetje nagelbijten was, begon het vertrouwen weer terug te komen. Het spel liep weer, de energie zat er weer in en langs de kant verscheen er steeds meer ontspanning.

Al snel stonden daar twee trotse coaches én een rij trotse ouders te kijken, met grote glimlachen en stiekem een beetje ongeloof. Dit was gewoon echt genieten.

Eindstand: 6-13 🎉

De eerste overwinning op de buitenvelden was binnen!
En niet zomaar eentje nee, eentje voor in de boeken.

Na de wedstrijd ging het allemaal razendsnel: Snel een foto maken, tegenstander nog even een handje schudden, natuurlijk nog even bedankt voor de punten zeggen en de meiden onder de douche (waarschijnlijk sneller dan ooit), want er stond iets héél belangrijks op het programma… de afterparty. 😎

En niet zomaar één, nee, eentje met broodjes kroket, frikandellen en Pringles. Eigenlijk alles wat je nodig hebt om een overwinning officieel te maken.

Binnen no-time zat de kantine vol, de meiden genoten alsof ze een sterrenmaaltijd kregen en de ouders deden nog gezellig een hapje en een drankje.

Inmiddels veranderde de kantine in een feestzaal waar stilstaan simpelweg geen optie meer was. Er werd gesprongen alsof de vloer elk moment kon veranderen in lava, er werd gelachen maar er werd natuurlijk luidkeels gezongen:

🎶 “Kampioenen olé olé!” 🎶

Niet één keer, niet tien keer maar zó vaak dat iedereen het straks nog in z’n slaap meezingt.

Want, als je zo wint dan kun je twee dingen doen: rustig zitten óf compleet losgaan.
En laten we zeggen. optie één had vandaag geen schijn van kans. 😄🎉