Dames 1 – Een knap staaltje veerkracht!

Tonegido 11 september 2016

 

Vandaag is het een hele speciale dag:sm

Onze nieuwe hoofdsponsor Juro Unirek heeft ons in het nieuw gestoken. Mooie trainingspakken, wedstrijdtenues en tassen. Daarom zijn we  voor de wedstrijd op allerlei manieren en plekken op de foto gezet. Het is bloedheet, maar we proberen er toch zo koel mogelijk uit te zien! Jenny en Jeroen, we zullen jullie naam met verve dragen. Bedankt!

Gerbe is tijdens dit hele gebeuren al erg gespannen. De tegenstander Tonegido (uit zijn woonplaats Hippolytushoef) is een club waar hij zeker niet van wil verliezen. Gelukkig kan hij rekenen op een groep supporters die speciaal voor hem naar Hoogwoud is afgereisd.

Deze groep is zeker niet de enige langs de kant. We mogen ons verheugen op heel veel toeschouwers. De meeste zijn aanwezig voor het feestelijke gebeuren ter ere van Nico Rood, dat aansluitend aan onze wedstrijd zal plaats vinden. Wij zijn, gesterkt door zoveel publiek extra gemotiveerd om te laten zijn wat wij in huis hebben.

Helaas is de start van de wedstrijd niet hoopvol. Het goede voorbeeld van Maud, de 10-jarige dochter van onze sponsor die vanuit de beginworp weet te scoren, kunnen wij niet kopiëren. Binnen no-time krijgen we namelijk 3 doelpunten om ons oren: 0-3. We zijn te gespannen en misschien wel te geconcentreerd. We lijken wel vastgenageld aan de grond, spelen te slordig en lijden opvallend veel balverlies.

Ilse maakt de stand iets dragelijker door vanuit de rechterhoek te scoren: 1-3.

Maar dat is van korte duur: Tonegido vanaf de middenopbouw: 1-4. Larissa, die al diverse pogingen heeft gedaan om de verdediging te passeren, komt onverwachts omhoog: 2-4. Dan is het weer Tonegido die de klok slaat: 2-5 door de cirkelloopster die alert is op een terugspringende bal van de paal. Potverdikke die bal hoorde voor ons te zijn! Goed druk zetten via dezelfde cirkelloopster, zorgt dat de rechteropbouw vrij kan scoren: 2-6. Zij neemt ook het volgende doelpunt voor haar rekening met een onderhands schot: 2-7. Een snelle tegenaanval vanaf de middenstip wordt door Larissa succesvol afgesloten: 3-7. De linkerhoek van Tonegido staat “ineens” vrij: 3-8.En onze malaise is nog niet voorbij: het wordt 3-8, 3-9, 3-10, 3-11 en 3-12. Tussendoor hebben we 3 à 4 opgelegde kansen gemist vanuit de linkerhoek, hebben we een keer het houtwerk (hard) geraakt, heeft Sharon 2 minuten aan de kant gezeten en is Shannen ongelukkig door haar enkel gegaan. Hoeveel tegenslagen kan een team hebben? Heel veel zal blijken. Want na het 12e doelpunt van Tonegido is het Meteoor-time!

4-12: Shannen (inmiddels opgelapt met veel ijs) benut een penalty

5-12: Maxim stuurt met een supermooie bal Shannen op de break.

6-12: Shannen onderschept een bal, gaat op de break en lobt de bal over de uitkomende          keepster.

7-12: Larissa start in en komt hoog boven de verdediging.

8-12: Het laatste doelpunt voor het rustsignaal komt uit een snelle break met 3 meiden die     door Larissa wordt afgerond.

Rust. Gerbe wil het liefst op het veld blijven om snel weer door te gaan. De flow waarin we zitten, wil hij vast houden. Maar hij besluit toch op advies van de handbalmoeder om naar de kleedkamer te gaan en onze rust te pakken.

 

De tweede helft zetten we onze opmars voort.

Goed druk van de opbouwrij (Larissa en Sharon) waardoor Shannen vrij komt: 9-12. Het 10e doelpunt is bijna gelijk. Shannen speelt hem nu echter door naar Ilse op de hoek: 10-12.

Ilse versnelt en haalt plots uit: 11-12. Nog één doelpunt en we staan gelijk! Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Sharon verdedigt onreglementair en moet 2 minuten plaats nemen op de bank. De penalty die wij tegen krijgen, wordt door Maxim op de paal gekeken. Vlak daarna krijgt Tonegido weer een 7-meterworp. Deze keer is Maxim kansloos: 11-13. We krijgen de kans om dichterbij te komen, maar de strafworp van Shannen wordt gestopt.

Dan maar weer gewoon ons sterke wapen: de break. Met zijn drieën gaan we er van door. Anouk verzilvert de uitbraak: 12-13. En dan is daar de gelijke stand: Larissa komt weer omhoog: 13-13. Het publiek wordt steeds enthousiaster. Hoe zal dit aflopen?

Nr. 13 haalt plots uit vanaf de rechteropbouw. Haar onderhandse bal belandt in de korte hoek: 13-14. We krijgen een penalty. Dit keer staat Larissa oog in oog met de keepster uit Hippo: 14-14. Tonegido krijgt geen vat op ons snelle spel en moet tweemaal aan de noodrem trekken door Larissa onderuit te halen. Noortje benut beide 7-meterworpen feilloos. We staan 16-14 voor! Dit mogen we niet meer uit handen geven.

De rechterhoek van de ploeg in het groen scoort het volgende doelpunt van deze wedstrijd: 16-15. Snel nemen wij weer afstand; Shannen zet druk en speelt Ilse vrij op de hoek: 17-15.

Shannen moet vlak daarna 2 minuten op de bank zitten. Uit de overtalsituatie die ontstaan is weet Tonegido 1 maal te scoren: 17-16. Met nog een 1 minuut op de klok beginnen we aan onze laatste aanval. De opdracht van de bank: rustig rond spelen, druk zetten en niet overhaast gooien. Shannen die net weer in het veld is, vliegt echter als een “gek” de linkerhoek in. Bijna tegen de achterlijn aan, besluit ze om maar op doel te gooien.  Iedereen aan de kant kijkt vol ontsteltenis naar deze actie. Een rechtshandige zo diep in de rechterhoek. Dat kan nooit goed gaan. Straks meteen weer een break om ons oren.

Maar wat (bijna) alleen Shannen ziet is dat de keepster iets te ver van haar paal staat. De bal belandt door het kleine gaatje over de doellijn: 18-16. Er klinkt een heel hard gejuich: de overwinning is binnen. Dat Tonegido daarna nog eenmaal weet te scoren deert ons niet. Het wonder van Meteoor is geschied: een 3-12 achterstand omzetten in 18-17 winst!

Meiden, ik ben trots op jullie! Trots op een team met een gemiddelde leeftijd van 19 jaar. 19 jaar jong, maar wel met veel karakter en geloof in eigen kunnen.

 

Volgende week uit tegen Tornado, dat evenveel punten heeft als wij na twee wedstrijden, maar wel met een positief doelsaldo van +31! Dat wordt een uitdaging. Maar gezien de veerkracht die het team vandaag heeft laten zien en het feit dat we volgend week weer op volle “oorlogssterkte” zijn (Rianne is dan terug uit Portugal), ben ik positief. Een wedstrijd duurt 60 minuten; eens kijken wie de langste adem heeft.

 

Tot a.s. zondag in Heerhugowaard, aanvang 13.00 uur op Sportpark De Kabel!

 

Imka

Subscribe

Subscribe to our website to receive updates.

Comments are closed.